Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2023/1753 E. 2023/5180 K. 14.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1753
KARAR NO : 2023/5180
KARAR TARİHİ : 14.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2019/615 Esas, 2022/1319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri ile aynı maddenin üçüncü fıkrası, ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın cezalandırılması gerekirken usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin a bendinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.07.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleştiği halde, Mahkemece verilen ilk hükmün beraat kararı olduğuna dikkat edilmeden zamanaşımını kesen son işlemin 28.11.2013 tarihli mahkumiyet kararı olduğu şeklinde hatalı değerlendirme ile zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği ve uygulama maddelerinin hatalı olarak gösterildiği anlaşıldığından verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuş, Mahkeme hükmünün sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2019/615 Esas, 2022/1319 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafının tamamen çıkarılarak “Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dolayı açılan kamu davasında, VUK’un 359/a-2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre TCK’nin 66/1-e. maddesine göre belirlenen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.07.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten itibaren 17.07.2021 tarihinde olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, TCK’nin 67/2-a ve CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,” paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.