Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2023/3025 E. 2023/9746 K. 11.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3025
KARAR NO : 2023/9746
KARAR TARİHİ : 11.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
ASIL ve EK KARAR SAYISI : 2011/106 E., 2012/412 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
EK KARAR : Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

5320 sayılı Kanun'un sekizinci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 311 inci maddesine göre, eski hale iade talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merci Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan ve sanığın da 17.03.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, ... 6.Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2011/106 Esas, 2012/412 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda hüküm verilmesi nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü gereğince öncelikle kararın son beyan ettiği adrese tebliğe çıkarıldığı ancak muhtardan alınan ikinci adrese sevk edilerek 30.01.2013 tarihinde annesi Saime Çiftçi'ye tebliğ edildiği, bilahare sanığın aynı dosyadaki adli para cezasının infaz edildiği gibi UYAP kayıtlarına göre sanığın talebi üzerine gerekçeli karar ve tebligat evrakının 11.02.2021 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edildiği, dolayısıyla hakkındaki hükme muttali olan sanığın 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.03.2023 havale tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.