YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/480
KARAR NO : 2023/895
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/190 E., 2022/479 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2013/202 Esas, 2015/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2013/202 Esas, 2015/22 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.01.2022 tarihli ve 2017/14871 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.
3. Bozma üzerine İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca olağan zamanaşımı dolduğundan bahisle düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu nazara alındığında; defter ve belge isteme yazısının 04.05.2012 ve 01.03.2013 tarihinde tebliğ edilmesi ve ibraz için 15 günlük süre verilmesi nedeniyle, suç tarihinin sırasıyla 20.05.2012 ve 17.03.2013 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına “19.05.2012 ve 16.03.2013” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.02.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.