YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/515
KARAR NO : 2023/2630
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu’na aykırılık
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2015 tarihli ve 2014/753 Esas, 2015/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2019/377 Esas, 2022/12964 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/521 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun’un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suça konu faturaların son olarak Katma Değer Vergisinde ve Temmuz ayında kullanıldığı da dikkate alındığından en aleyhe kabulle 25.08.2010 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/521 Esas, 2022/617 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.