Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2023/602 E. 2023/1106 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/602
KARAR NO : 2023/1106
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/669 E., 2022/767 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/357 Esas, 2014/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/357 Esas, 2014/817 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.03.2022 tarihli ve 2017/12305 Esas, 2022/4894 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/767 Karar sayılı kararı ile sanıkl hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 66 ıncı maddesini birinci fıkrasının e bendi uyarınca zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.11.2014 tarihinden hüküm tarihine 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nun 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı CMK’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; zamanaşımını kesen sebeplerin varlığı tartışılmadan ve olağanüstü zamanaşımı süresi dolmadan verilen hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.213 sayılı Vergi Usul Kanunun’nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2.Olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.11.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmesi ile bu hususun yasal ve yeterli olarak açıklanması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/767 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.