YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/691
KARAR NO : 2023/10882
KARAR TARİHİ : 26.12.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/362 E., 2022/826 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 9.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 10.05.2018 tarihli kararıyla eksik inceleme ve araştırma yapıldığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2018/362 Esas, 2022/826 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanunu’un 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımı sebebiyle, düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz talebi, sanığın eyleminin hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve zamanaşımının gerçekleşmediğine, ilişkindir.
III.GEREKÇE
Uzlaştırma nedeniyle duran süre de dikkate alınmak suretiyle yapılan incelemede;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.05.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.11.2022 tarihli ve 2018/362 Esas, 2022/826 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.12.2023 tarihinde karar verildi.