YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/937
KARAR NO : 2023/2950
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2013/256 Esas, 2014/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2013/256 Esas, 2014/307 Karar ayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2017/12036 Esas, 2022/4490 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
Bozma üzerine
3. Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile verilen düşme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında 19.07.2012 olarak yanlış yazılan suç tarihinin en aleyhe kabulle “31.12.2010” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 24.06.2014 tarihi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/308 Esas, 2022/452 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.