Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/11109 E. 2013/9073 K. 06.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11109
KARAR NO : 2013/9073
KARAR TARİHİ : 06.05.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2011/580-2012/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini, müvekkilinin bu nedenle davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi’nde dava açtığını, yargılama sonunda 8.606,00 Euro ana parayı 31/07/2004 tarihinden itibaren işleyecek %4 yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verildiğini, davalıya 12/10/2009 tarihinde tebligat yapıldığını ve kararın 01/02/2010 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Köln Eyalet (Asliye Hukuk) Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 22 O 346/07 sayı ve 24/03/2009 tarihli kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, tenfizi istenilen ilam metninden de anlaşılacağı üzere ilamın konusunun Türk Mahkemeleri’nin münhasır yetkisi dahilinde olan bir konuya matuf bulunduğunu, müvekkili şirket merkezinin Yozgat olması nedeniyle, kesin yetkili mahkemenin Yozgat Mahkemeleri olduğunu, yetkisiz mahkemede verilen ilamın kamu düzenine aykırı bulunduğunu tenfiz koşulları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca tenfize konu yabancı mahkeme kararının açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı, tenfize konu yabancı mahkeme kararının aslı ve tamamının onaylı tercümesinin sunulmuş bulunduğu, kararın mahkeme tarafından verildiği ve mahkeme hükmü taşıdığı, kendisine karşı tenfiz istenen davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı, kararın usule uygun davalıya tebliğ edildiği, MÖHUK 54/1/ç bendine de aykırılık bulunmadığı, Türk Mahkemeleri kararlarının Almanya’da tenfizi mümkün olduğundan fiili uygulamanın mevcut olduğu gererkçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.