YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11258
KARAR NO : 2013/9841
KARAR TARİHİ : 14.05.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2012 tarih ve 2011/90-2012/79 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin “88” ibareli markası için tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya itiraz ettiğini, itirazın davalı TPE tarafından reddedildiğini, müvekkilinin “88 Tasarım İç Mimarlık” ibaresini uzun zamandır kullandığını, “88” ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, davalı başvurusunun tescili halinde müvekkili markası olarak algılanmasına sebebiyet vereceğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nın 03.01.2011 tarihli ve 2010/M-5086 numaralı kararının iptalini, davalı şirket başvurusunun reddini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin davacı şirketten önce kurulduğunu ve dava konusu “88” ibareli markayı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı TPE vekili, davacının dava konusu markayı daha önceye dayalı kullanımı olduğunu ispatlayamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacı şirketin kuruluş tarihinin davalının marka başvuru tarihinden önce olsa da, davacı şirketin ticari faaliyet kapsamında sunduğu tek delilinin mobilya faturası olduğu ve bu delilinde 556 sayılı KHK’nın 8. bentteki aranan koşulları sağlamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/05/2013 oybirliğiyle karar verildi.