YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11653
KARAR NO : 2013/10693
KARAR TARİHİ : 23.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2010/177-2012/475 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Mahkemesi’ne açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Mahkemesi’nin 25.07.2007 tarih ve 309 O 280/06 numaralı gıyabi kararının ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının müvekkiline usulüne uygun tebliğ edilmediğini, kararın kanuna karşı hile yapılmak suretiyle elde edildiğini, MÖHUK. 50. maddedeki şartların oluşmadığını, kararın kamu düzenine aykırılık teşkil ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Mahkemesi’nin 25.07.2007 tarih ve 309 O 280/06 numaralı gıyapta verilen dava ve tenfize konu kararın, davalıya doğrudan posta yolu ile tebliğ edildiği, bu yolla tebliğin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi esasen MÖHUK’nun 54/c maddesi gereğince kamu düzenine aykırı da olduğu, kaldı ki; MÖHUK’nun 50. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yabancı mahkeme kararının yargılamanın devamı sırasında Lahey Sözleşmesi hükümlerine uygun olarak davalı tarafa tebliğ olunduğu anlaşılmakta ise de, söz konusu tebliğden sonra kesinleştiğine dair şerhi içeren bir karar ibraz edilmediği gibi temyiz aşamasında da böyle bir yabancı mahkeme kararının dosyaya sunulmamış bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANAMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.