YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11993
KARAR NO : 2013/10638
KARAR TARİHİ : 22.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/05/2012 tarih ve 2012/156-2012/473 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil edip geri ödemediklerini, bunun üzerine müvekkilince davalı aleyhine Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi’nde alacak davası açıldığını, açılan bu davada müvekkilinin lehine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen hükmün ve masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştu.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi’nde yapılan yargılama sırasında mahkemeye dava dilekçesi ve eklerinin davalıya 1965 tarihli Hukukî ve Ticarî Konularda Adlî ve Gayrı Adlî Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği, ilamın açıkça kamu düzenine aykırı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Bochum Asliye Hukuk Mahkemesinin 4 O 350/06 sayılı kararı ile masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir:
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
Dairemizce tenfiz davaları nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca hükmedilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan 2. bendin hükümden çıkarılarak yerine 2. bend olarak “Alınması gereken 21,15 TL maktu karar harcının peşin alınan 334,70 harçtan
mahsubu ile fazla alınan 313,55 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” ibaresinin konulmasına ve 3. bendin hükümden çıkarılarak yerine 3. bent olarak “Davacı tarafından ödenen 14,00 TL başvuru harcı ile 21,15 TL maktu karar harcı , 65,00 TL tebligat ve posta gideri, 30,50 temyiz posta gideri ve 82,80 TL temyiz harcı olmak üzere toplam 213,45 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.