Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/1204 E. 2013/2096 K. 08.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/1204
KARAR NO : 2013/2096
KARAR TARİHİ : 08.02.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ….06.2011 tarih ve 2010/630-2011/514 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, bahçesindeki kayısı ağaçlarının, çiçek açıp tozlaşma meydana geldikten sonra oluşan don afetinden dolayı zarar gördüğünü, eksper raporu ile verim düşüklüğünün saptanmış olduğunu, müvekkilince yaptırılan tespit sonucu don nedeniyle müvekkilinin hasar oranının % 90, zararının ise ….060.16 TL olduğunun belirlendiğini, ancak davalı sigorta şirketince zararının ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla ….000,00 TL don nedeniyle ürün kaybı hasarının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, don olayının kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemindeyken yaşandığını, oysa sigorta poliçesinin teminat kapsamının, meyve bağlama dönemine girmesinden sonra başladığını, Bakanlar Kurulu kararı ile 01.01.2010 ile 30.04.2010 tarihleri arası yaşanan don afetleri nedeniyle zarar gören çiftçilere dekar başına 150.00 TL telafi amaçlı destek ödemesi yapılmasının kararlaştırıldığını, davacının da 9.600.00 TL destek aldığını, bu nedenle müvekkili şirketin hasardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinde davalı şirketin sorumluluğunun, kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemi sona erip meyve bağlama dönemine girdikten sonra başladığı, davacının bahçesindeki ağaçların, çiçeklenme döneminde dona maruz kaldığı gerekçesiyle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.