YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12172
KARAR NO : 2013/10640
KARAR TARİHİ : 22.05.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret (İstanbul 1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 tarih ve 2009/531-2012/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin taşınma işleri komisyoncusu olduğunu, davalının taşıtan ve alıcısı olduğu yükün Shangai’dan İstanbul’a Hyundaı Dubaı gemisi ile taşındığını, davalının anılan yükü taşıtmasına ve alıcısı olmasına rağmen yükün ithalatını yapmadığını bu nedenle tahakkuk eden demuraj bedelini ve ayrıca navlun ücretini ödemediklerini, bunların tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek iptali ile takibin devamına, %40’dan aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile aralarında davaya konu yükün taşınması konusunda herhangi bir anlaşma olmadığını, davacıya borçlarının olmadığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının taşıma işleri komisyoncusu olup, taşıyan olmadığı davalının ise taşıtan ve gönderilen sıfatlarına sahip olduğu, davacının, davalı ile yaptığı anlaşma uyarınca dava dışı taşıyan NYK ile anlaşarak yüklerin taşınmasının sağlandığı, navlun ve navlun teferruatının alacaklısının taşıyan olduğu, davacı taşıyan olmadığı için alacak hakkına sahip olmadığı, davacının davalıdan talepte bulunabilmesi için taşıyana navlun ve konteyner demurajını ödemesinin şart olduğu, davacının navlun ve konteyner demurajını taşıyana ödediğini ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine, davacının kötü niyetinden söz edilemeyeceğinden davalı vekilinin kötü niyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.