YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/12812
KARAR NO : 2014/2846
KARAR TARİHİ : 18.02.2014
MAHKEMESİ : … 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2012 tarih ve 2010/107-2012/153 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.02.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. … ile davalı vekili Av. … … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 01.02.2009 tarihinde menajerlik sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 50.140.00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, mahkemenin görevli olmadığını, sözleşmenin 22.10.2009 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının edimlerini yerine getirmediğini, ayrıca müvekkili ile ilgili olumsuz beyanlarda bulunduğunu, vergi borcu olması nedeniyle ödemelerin elden yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında imzalanan sözleşme ile davacının menajer olarak davalının sanatçılık faaliyetleri için gerekli temsil işlemlerini yürütmek, onun adına gerekli tanıtım ve organizasyonlar için sözleşme imzalamak ve benzeri konularda yükümlülük altına girdiği, buna karşılık davalının ise sözleşmenin 6. maddesine göre davacının menajer olarak fiilen aracılıkta bulunduğu veya akdettiği muamelelerden ve aracılıkta bulunmamakla beraber veya davalı ile 3. kişiler arasında doğrudan doğruya akdedilen sözleşmelerden inhisar dalı içine girmesi halinde kararlaştırılan toplam ücret üzerinden % 20 net menajerlik payı ödeme konusunda taahhütte bulunduğu, davalı tarafın 14.10.2009 tarihli bildirimi ile sözleşmeyi feshettiği, gerekçe olarak davacının yükümlülüklerini yerine getirmediğini, iflas etmiş durumda olduğunu ve yüksek vergi borcu bulunduğunu, yakın çevresinden kendisinin adını kullanarak borç istediğini ve kendisini küçük düşürdüğünü ileri sürdüğü, fesih bildiriminde yer alan bu gerekçeler, tanık beyanları ile de desteklense dahi, davacının vergi borcu, mali durumu gibi soyut ve davacının kendisiyle ilgili gerekçeler olup, sözleşmeye aykırılık konusunda herhangi bir somut gerekçe söz konusu olmadığından, tanık beyanlarında geçen, davacının alkol kullanması ve gala gecesine alkollü gelmesi, borç alması gibi nedenler de, sözleşmeye aykırılık içeren gerekçeler bulunmadığı, davacının yaşam biçimi ve kişisel ilişkileriyle ilgili olduğundan yapılan bu feshin haklı olmadığı kanaatine varıldığı, dolayısıyla davacı tarafın cezai şart talebinde dahi bulunabileceği ve sözleşmeye göre, davalı sanatçının
elde ettiği gelirin %20’si oranında kendisine ödenmesi gereken menajerlik ücretlerinin ödenmesini isteyebileceği, bilirkişi raporuna göre menajerlik ücretinden dolayı davalının dava tarih itibariyle davacıya … adlı dizi ve filmlerden dolayı toplam 51.505,00 TL borcunun olduğu, bunun 50.140,00 TL sinin menajerlik ücreti, 1.364,80 TL sinin ise işlemiş faiz bulunduğu, dava tarihinden sonra da 134.820,00 TL tutarında menajerlik alacağının ortaya çıktığı, her ne kadar davalı vekili, sözleşmenin feshinden sonra davacının menajerlik alacağı talebinde bulunamayacağını savunmuş ise de, dosya içeriğine göre hükme konu alacağın fesih tarihinden önce doğduğu, kısmen fesih tarihinden önce tahsil edildiği, fesih tarihinden sonra tahsil edilen menajerlik ücretlerinin ise, fesihten önce yapılan iş bağlantıları ve anlaşmalara dayandığı, bu durumda taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesinde göre davalının daha önce yapılan iş anlaşmalarından elde ettiği gelirden de davacıya net %20 menajerlik ücreti ödemesi gerektiği, davalının ödeme savunmasını yazılı olarak kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 50.140 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesiyle davalının, bu sözleşme kapsamında görev aldığı bütün programlarda, kliplerde icracı sanatçı olarak sahip olduğu eser sahibinin haklarına komşu haklarını da davacıya devir ettiğini taahhüt etmiş olmasına, anılan sözleşmenin 5846 sayılı Kanunun kapsamındaki haklarla ilgili hükümler içermesine, uyuşmazlığın ihtisas mahkemesinde bakılmasında bir yanlışlık bulunmamasına, davalının, dava dışı Sinegraf firmasıyla yaptığı sözleşmenin, taraflar arasındaki sözleşmenin feshinden sonra yapıldığı savunmasının kanıtlanmamış olmasına, haksız da olsa sözleşmenin davalı tarafından feshedildiğinin anlaşılmasına, haksız feshin hukuki sonuçlarının, sonraki aşamalarda açılması muhtemel davalarda değerlendirilmesinin gerekmesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.681,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.