YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/1761
KARAR NO : 2013/2197
KARAR TARİHİ : 11.02.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/…/2011 tarih ve 2011/44-2011/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ticaret unvanının “EMSAN MUTFAK GEREÇLERİ SANAYİ VE TİCARET ANONİM ŞİRKETİ” olduğunu, “EMSAN” ibareli markaların gerçek hak sahibi olduğunu, … nezdinde EMSAN esas ve ayırt edici unsurlu markalarının tescil edildiğini, tanınmış marka düzeyine ulaştığını, davalı şirketin müvekkilinin markaları ile iltibasa yaratacak biçimde “EMSAŞ ELEKTRİK MALZEMELERİ SANAYİ TİCARET A.Ş.+ŞEKİL” ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, davalı başvurusunun reddi istemi ile yapılan itirazın önce Markalar Dairesi ve nihai olarak … tarafından 2010/M-4693 sayılı kararla reddedildiğini ileri sürerek … kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … şirket vekilleri, açılın davanın haksız olduğunu, “EMSAŞ ELEKTRİK MALZEMELERİ SANAYİ TİCARET A.Ş.+ŞEKİL” ibareli başvuru ile davacıya ait “EMSAN” ibareli markaların düzenleme tarzı bakımından görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını, ilk bakışta ve derhâl işaret ve markaların farklılığının algılanabileceğini savunarak davanın rediini istemiştir.
Davalı şirket davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davacı ve davalı markalarındaki işaretlerin farklı olduğu, ürünlerin alıcısı ve hizmetlerin yararlanıcısı durumundaki kişilerin iki farklı marka karşısında bulunduklarını anlayabilecekleri, bu malları üreten veya hizmetleri sunan işletmeler arasında idarî-ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu ve bu bağlamda davalının anılan ibareyi davacının vermiş olduğu bir lisansla kullandığı düşüncesine kapılmaları ihtimalinin bulunmadığı, davalı markasının iltibas oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.