Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/17750 E. 2013/17164 K. 01.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/17750
KARAR NO : 2013/17164
KARAR TARİHİ : 01.10.2013

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.07.2012 tarih ve 2011/149-2012/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında ürün lansman sözleşmesi imzalandığını, davalının bu sözleşmeye aykırı davranarak basın lansmanı sırasında çekilen müvekkilinin fotoğraflarını kamuya sunduğunu, internet sitesinde müvekkilinin resmi ile birlikte ismini de kullanarak ürün tanıtımı yaptığını ileri sürerek, 100.000 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava zamanaşımına uğradığını, internet sitesinin müvekkiline ait olmadığını, kaldı ki davacının menajerinin lansman görüntülerinin kullanılmasına muvaffakati olduğunu, cezai şartın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının sözleşme kapsamında kullanmamayı taahhüt ettiği davacıya ait resim ve beyanları internet ortamında ürün tanıtımlarında izinsiz olarak kullanarak sözleşmeye aykırı davrandığı, davalının sözleşmeyle öngörülen cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesiyle, 100.000,00 TL cezai şartın tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.346,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.