Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2012/346 E. 2013/17235 K. 01.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/346
KARAR NO : 2013/17235
KARAR TARİHİ : 01.10.2013

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/05/2011 tarih ve 2010/86-2011/243 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. … dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait “Kozlar Yaylasının Florası ve Pinus Brutia Tens Quercus Coccifera L.Toplulukları ile Erozyona Uğramış Alanlarda Bazı Mevsimsel Toprak Parametreleri” isimli yüksek lisans tezinden, davalı tarafça hazırlanıp Pakistan Biyoloji Dergisi isimli dergide yayınlanan bilimsel makalede davacıdan izin alınmaksızın intihal oluşturacak şekilde yararlanıldığını, makalenin teşekkürler bölümünde davacının şahsına, bitkisel materyalin toplanmasında yardımcı olduğu belirtilerek teşekkür edildiğini ancak yayın içinde yazarlar kısmında davacı adına yer verilmediği gibi, yazı içinde alıntı yapılan yerde alıntı yapılan eser ve sahibinin gösterilmediğini, bu durumun iktibas hakkının kötüye kullanılması ve intihal eylemi oluşturduğunu ileri sürerek, eser üzerindeki şahsi haklara tecavüzün önlenmesine ve 15.000 YTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının tezinden alıntı yapmadığını, aksi düşünülse dahi iktibasın FSEK 35’e göre mümkün olduğunu, müvekkilinin davacının tez danışmanı olduğunu ve tez konusunu ve yüksek lisans çalışması sırasında toplanacak materyalleri belirlediğini ve materyallerin toplanmasına bizzat katıldığını, bu nedenle tezin ortak eser niteliği taşıdığını, davacının kişilik haklarının tecavüze uğramadığını savunarak, asıl davanın reddini, müvekkilinin doçentlik sınavına gireceği bu tarihlerde intihal gibi ağır bir suçlamaya muhatap olması ve üniversite çevresinde bu hususun konuşulmaya başlanması nedeniyle teessüre uğradığını ileri sürerek 15.000 YTL manevi tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı-karşı davalının tezinin sonuç bölümünden davalı-karşı davacının makalesinde FSEK’in 35. maddesinde belirtilen sınırları aşarak faydalanıldığı, davacı tezinin, davalıyla meydana getirilen ortak bir eser olmadığı, adın belirtilmesi yetkisinin ihlal edildiği, FSEK’in 70. maddesindeki koşulların gerçekleştiği, karşı davanın kesinleştiği gerekçesiyle bu dava bakımından yeniden karar verilmesine gerek olmadığına, asıl davanın kısmen kabulüne, davalının eser üzerindeki kişisel haklara tecavüzünün önlenmesine, 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 267,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 49,95 TL harcın temyiz eden davacı’ya iadesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.