YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5709
KARAR NO : 2013/5604
KARAR TARİHİ : 21.03.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14…2011 tarih ve 2010/218-2011/781 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, “Ü&P Üstün Prestige” markasının müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalı tarafın müvekkili şirketin tescilli markasının asli unsuru olan Prestige ibaresini iltibasa neden olacak şekilde kullandığını, bu durumun müvekkili şirketin müşteri kaybına neden olduğunu ileri sürerek, müvekkiline ait markaya vaki tecavüzün giderilmesine ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin Prestige unvanını dava dışı Prestij Mensucat Tic. A.Ş. ile aralarındaki bayilik sözleşmesine istinaden kullandığını, hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davacı adına tescilli marka ile davalı tarafından kullanılan markanın 556 sayılı KHK hükümlerine göre ayniyet göstermediği, aralarında iltibas yaratacak derecede benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının dava dışı firmaya ait markayı bu firmanın izniyle kullanmakta olmasına ve kullanım şeklinin de 556 sayılı KHK’nın 14. maddesindeki tescilli markanın ayırt edici karakterinin değiştirmeksizin kullanılması mahiyetinde bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,… TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ….03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.