YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11283
KARAR NO : 2013/15150
KARAR TARİHİ : 09.09.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.05.2011 tarih ve 2011/35-2011/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili ile davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin “EYÜP GÜVENPINAR DOĞAL KAYNAKSUYU GÜVENLE İÇİLİR+şekil” ibaresini 32. sınıfta marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “EYÜP GÜVENPINAR DOĞAL KAYNAKSUYU GÜVENLE İÇİLİR” ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait “PINAR” ibareli marka ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait “PINAR” markasının tanınmışlığından ve itibarından haksız olarak yararlanacağını, markanın itibarını zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 07.12.2010 tarih ve 2010-M-4776 sayılı kararın iptaline, başvurunun marka olarak tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile davacının redde dayanak markası arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkili Enstitü tarafından alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili başvurusu ile davacı şirket markalarının aynı olmadığı gibi, ayırt edilemeyecek kadar benzer de olmadığını, müvekkilinin uzun yıllardan beri “GÜVENPINAR” markası ile ticaret yaptığını, ayrıca “KURUDERE KÖYÜ GÜVENPINAR SOFRA SUYU+şekil” markasının 2000/16070 sayı ile tescilli olduğunu, müvekkilinin marka üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu başvuru ile davacının itiraza dayanak “PINAR” esas unsurlu markalarının işaret olarak benzer olduğu, ait oldukları emtia aynı/benzer ve ilişkili bulunduğundan aralarında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu, davalının marka kapsamında yer alan “maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar” emtiası için müktesep hakkı bulunduğu, davacıya ait markanın tanınmış olduğu dikkate alındığında davaya konu YİDK kararının kısmen doğru olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 07.12.2010 tarih ve 2010/M-4776 sayılı kararının davaya konu marka başvurusunda bulunan “maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar” dışında kalan emtia yönünden kısmen iptaline, davalı şirket adına tescilli 16.03.2009 tarih ve 2009/12838 sayılı markanın “maden suları, kaynak suları, sofra suları, sodalar” dışında kalan emtia yönünden kısmen hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili ile katılma yoluyla davalı şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekili ile davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekili ile davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı, davalı TPE ve davalı şirketten ayrı ayrı alınmasına, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.