YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12371
KARAR NO : 2014/2227
KARAR TARİHİ : 10.02.2014
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2009 tarih ve 2007/372-2009/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı …’nun 2006/02308 başvuru numarası ile “……” ibaresi için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın … … tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “… …” ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait “… “, “… …”, “……”, “……”, “… … …… …” ve “……”, ibareleri ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait “…” markasının tanınmış olduğunu, markanın başka sınıflarda kullanılması halinde bile müvekkiline ait markanın itibarından haksız olarak yararlanılacağını ve markanın itibarının zedeleyeceğini ileri sürerek, … …’nın 06.09.2007 gün 2007-M-5195 sayılı kararının iptaline, davaya konu başvuru tescil edilmiş ise hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı markalarının Uluslararası Nice sınıflandırmasına göre 05., 29., 30., 32., 38., 41. ve 42. . sınıflarda tescilli olduğu, davalının tescil başvurusunda bulunduğu “UNI…” ibaresinin ise 25. mal/hizmet sınıfı için tescil edilmek istendiği, davacıya ait markaların kapsamında bulunan emtia ile davalı marka başvurusu kapsamında kalan mal/hizmet sınıfları veya alt gruplarında herhangi bir ayniyet veya benzerlik bulunmadığı, davacının itirazı dayanak yaptığı markalardan “… …” markasının 556 sayılı KHK’nin 7/1-i ve 8/4 maddelerine göre, davalı tescilini engellemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.