YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12552
KARAR NO : 2014/3146
KARAR TARİHİ : 20.02.2014
MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/04/2013
NUMARASI : 2011/543-2013/220
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2013 tarih ve 2011/543-2013/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 21.05.2008 tarih 58/180 nolu, 21.05.2008 tarih 58/179 nolu, 22.05.2008 tarih 58/179 nolu AİTM Münferit Araç Uygunluk belgelerinin davalılar tarafından sahte düzenlendiğini, müvekkiline ait marka kaşesinin sahte olarak belgeler üzerine yazıldığını, 58/180 nolu 23.05.2008 tarihli belgenin bulunduğunu ve bu belgenin gerçek olduğunu, davalıların bu şekilde aynı numara ile ve sahte şekilde belgeler düzenlediğini, müvekkiline ait markaya tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, 8.260,00 TL maddi ve 41.300 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davaya konu bu belgelerin müvekkilleri tarafından düzenlenmediğini, imzaların müvekkillerine ait olmadığını, müvekkillerinin olayın mağduru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, düzenlenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu eylemin davalılar tarafından gerçekleştirilmiş olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 7.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 12.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Mahkemece her ne kadar bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamında beyanı alınması gerektiği bildirilen kişiler ile davalı Şuayip Dinç hakkında bu davanın konusu olan eylemle ilgili olarak bozma ilamından sonra iddianame düzenlendiği ve Sivas 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/311 Esas sayılı ceza davasının derdest olduğu anlaşıldığından, sahte TSE uygunluk belgesi düzenleyenin kim olduğu ceza davası sonucunda belli olacağından ceza davasının neticesinin beklenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sanık durumundaki şahısların ceza yargılamasındaki ifadelerine itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davacı ve davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.