YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12898
KARAR NO : 2013/19837
KARAR TARİHİ : 07.11.2013
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ankara 3. Fikri ve Sınaî haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.01.2012 gün ve 2010/225-2012/15 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.04.2013 gün ve 2012/8648-2013/8077 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin internet bankacılığında tek kullanımlık şifre uygulaması zorunlu hale geldiğinden “şifre baz” adı ile tanıtılan ve tek kullanımlık şifre üreten cihazları müşterilerine dağıttığını, “şifrebaz” ibaresinin 09, 36. sınıflarda marka olarak tescili için başvuru yapıldığını, cihazın sihirbaz ve melon şapka ile sembolize edilerek 2008 yılında reklam, broşürler ile tanıtımı konusunda dava dışı Öykü Reklam Ltd. Şti. ile anlaşmaya varıldığını, adı geçen firmanın şifrebaz cihazı, bu cihazla özdeşleşen sihirbaz şapkası, sihirbazın melon şapkasından çıkan cihaza ilişkin tasarım ve görselleri hazırladığını, reklam broşürü, afiş, föy gibi basılı materyaller aracılığıyla halka duyurulduğunu, bu görsel tasarımların fiziken üretimi konusunda da davalı şirket ile 12.12.2008 tarihinde anlaşmaya varıldığını, üretime esas olmak üzere Öykü Reklam Ltd. Şti’den alınan afişlerin davalı ile paylaşıldığını, ilk parti teslimatın gerçekleşmesi sonrası 17.03.2009 tarihli faturayla davalıya ödeme yapıldığını, ancak ürünlerde cihaz sıkışması ya da kolayca çıkıp düşmesi gibi problemler yaşandığını, ikazlara rağmen sorunların giderilmediğini, 2009 Ağustos ayı itibariyle ikinci parti sipariş için davalının yüksek ücret ile teklifte bulunduğunu, bu nedenle ürünlerin üretimi konusunda dava dışı başka bir şirket ile anlaşıldığını, bu arada davalı şirketin 25.08.2009 tarihinde 2009/4139 numaralı başvuru ile şifrebaz cihazının konulacağı “Çeşitli Promosyon Ürünleri için Mini Stand” ürününe ilişkin tasarımın tescili için diğer davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın reddedildiği, oysa davalı şirkete ait başvuru konusunu oluşturan tasarımın müvekkiline ait olduğu gibi, daha önce kamuya sunulması nedeniyle yeni olmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini ve tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, tasarımın gerçek sahibinin müvekkili olduğunu, davacının bu tasarımları müvekkilinden satın alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece dava konusu “Çeşitli Promosyon Ürünleri için, Mini Stand” ürününe ait tasarımın davacı bankanın tek kullanımlık şifre üreten ve “Şifrebaz” olarak adlandırılan cihazın müşterilere dağıtım ve kolay taşınıp muhafaza edilebilmesi için önce iki boyutlu görsellerinin dava dışı Öykü Reklam Ltd. Şti. tarafından geliştirildiği, tasarıma konu ürünlerin davacının “Şifrebaz” cihazının müşterilere dağıtımı ve kullanımı fikri etrafında ve davacı katkıları ile tasarlanan ve davacı kullanımına özgü bir tasarım olduğu, davacının tasarım hakkını davalıya bıraktığı ve tescile izin verdiğini kabul için haklı bir neden ve kanıt bulunmadığı, davalının tasarım başvurusunun taraflar arasında 2. parti üretim görüşmelerinin olumsuz sonuçlanmasından sonra ve 25.08.2009 tarihinde gerçekleşmesinin de başvurunun kötü niyetle yapıldığının açık göstergesi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 24.04.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.