YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13301
KARAR NO : 2014/3991
KARAR TARİHİ : 03.03.2014
Taraflar arasında görülen davada ce verilen 26.06.2013 tarih ve 2011/324-2013/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı arafından üretilen ürünlerin fabrikalardan limanlara taşınması işini üstlendiğini ve bu işi kendi araçları yada piyasadan tedarik ettiği araçlar ile yerine getirdiğini, bu kapsamda davalılardan maliki olduğu, diğer davalı …Ş.’nin işleteni olduğu …’ün kullandığı aracın cam eşya grubuna ait yükü almak üzere sevk edildiği, nerji köprüsüne çarparak hasara sebebiyet verdiğini, enerji köprüsünün işletme tarafından tamir ettirilerea edilerek daha sonrada kendilerine fatura edilmek sureti ile tahsil edildiğini, bu nedenle şimdilik 20.650,86 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalılar vekili, kendilerine ait aracın …’ün kullanımında iinasına yaklaştığını ve bu şirket çalışanı araca binerek araç sürücüsünün yanına oturduğunu ve hatalı yol tarifi üzerine platformun altından geçilir iken platforma çarparak kazaya sebebiyet verildiğini, olaydaki tüm kusur ve sorumluluğun yanlış yönlendirme yaparak kazaya sebebiyet veren le fabrika çalışanit olduğunu, platformun standart yüksekliğin altında olduğunu, davacı şirketin rücu talep etmesi için önce ödeme yapması gerektiğini, ödemenin ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taraf her ne kadar dava dışıne ait elemanın yönlendirmesi sonucu kazanın meydana geldiğini iddia etmiş ise de, profesyonel bir sürücü olan davalı
…/…
-2-
…’ün araç yüksekliğini ve tabelada ki uyarıyı rahatlıkla dikkate alarak aracını köprü altından geçirmeyebileceği, ancak tam kusurlu olarak geçirdiği, meydana gelen zararın her ne kadar ödenmediği iddia edilmiş ise de, dava dışı azıları ve davacı şirketin ticari defterlerinde 265.500,00 TL’lik hasar bedelinin ödendiğinin anlaşıldığı, davacı ile davalı arasında alt taşıma işinin yapılmasına ilişkin sözleşme bulunması nedeni ile meydana gelen bu zarardan davalıların sözleşmeye göre sorumlu oldukları ve meydana gelen zararı karşılamaları gerektiği, zararın dava dışı dava dış ödendiği, zararı verenlerin taraflar arasındaki sözleşmeye göre bu zarardan sorumlu oldukları, davacının da meydana gelen zararı ispatlaması gerektiği, davacının bilirkişi raporlarına göre meydana gelen zararı tam olarak ispatlayamadığı, değişik iş tespit dosyası ve fotoğraf içeriklerine göre meydana gelen zararın miktarının belirlenmesi gerektiği, her ne kadar ilk bilirkişi kurulu tarafından özel bir kuruluş tarafından düzenlenen rapordaki zarar miktarının uygun olduğu belirtilmiş, ikinci bilirkişi tarafından da 105.573,50 TL’lik zararın olabileceği belirtilmiş ise de, değişik iş tespit dosyasındaki zararın 69.000 TL olarak belirlendiği, olayın sıcağı ve olay anında alınan bu raporun miktar yönünden hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacının 02/04/2013 tarihli dilekçesinin 2 nolu bendinde de zararınMahkemesi tarafından yapılan tespit raporuna göre belirlenmesi gerektiği hususuna katıldığını beyan etmesi karşısında, zararın 69.000 TL olduğu ve davacının da davasını 20.650,86 TL üzerinden açtığı ve bu miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiği, tarafların tacir olup aralarında da sözleşmesel bir ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 20.650,86 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.057,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.