YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14474
KARAR NO : 2013/19953
KARAR TARİHİ : 07.11.2013
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.07.2013 tarih ve 2012/172-2013/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı …’in müvekkilinin katkılarıyla çeşitli televizyon kanallarında sunuculuk ve dizi oyunculuğu işleri olduğunu, bu işlerin müvekkilinin menajerliği ile gerçekleştiğini yazılı bir anlaşma mevcut değil ise de, yaklaşık 3 yıl boyunca davalının tüm işlemlerinin, medya ile bağlantılarının müvekkili tarafından verilen menajerlik hizmetisonucu gerçekleştiğinin ve karşılığında müvekkiline menajerlik ücreti adı altında hiçbir ödeme yapılmadığını, sadece şirket ortaklarından birisine 15.000 TL ödemede bulunduğunu, oysa menajerlik ücreti olarak %25 pay ödenmesinin gerektiğini buna göre davalının elde ettiği gelirlerden müvekkiline düşen payın belirlenerek tahsilinin gerektiğini ileri sürerek; menajerlik ücret alacağının belirlenerek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, görevsizlik itirazında bulunmuş esastan da davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın dayanağının ”dizi oyunculuğundan değil, menajerlik ücretinden” kaynaklandığı, menajerlik sözleşmesinin herhangi bir fikri mülkiyet hakkı içermeyip, tamamen ticari bir aracılık niteliği taşıdığı, 5846 sayılı Yasa’nın 76. maddesine göre sadece ”bu kanunun düzenlediği hukuki ilişkilerden doğan davalarda” ihtisas mahkemelerinin görevli olduğu ”menajerlik sözleşmesi”nin 5846 sayılı yasada düzenlenmediği uyuşmazlığın genel hükümlere tabi olduğu, davacının tacir olması ve işin ticari iş olması nedeniyle ticaret mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, 6100 sayılı HMK’nın 323 ve 331/2’nci maddeleri gereğince görevsizlik kararlarında vekalet ücretine hükmedilemeyeceğine göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.