YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1569
KARAR NO : 2013/19774
KARAR TARİHİ : 06.11.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.10.2012 tarih ve 2012/55-2012/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalıya gümrük müşavirliği hizmeti verdiğini, tarafların toplam 4 adet sözleşme imzaladıklarını, sözleşmelerin konusunun genel ve özel antrepolarının stok kayıtlarının ve eşya giriş çıkış kayıtlarının tespiti olduğunu, sözleşmelerde ücretin peşin ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen peşin ödeme yapılmadığını, müvekkilinin işlerin aksamaması için kısmî ödemeye rağmen işe devam ettiğini ileri sürerek; davacının verdiği hizmete karşılık ödenmeyen bakiye alacağı olan 94.085,00 TL’nin ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkinin sadece 4 adet sözleşme ile sınırlı olmadığını, davacının teslim ettiği ev ve ofis mobilyalarının 2001 yılı Eylül ayından itibaren aylık 1.000,00 TL karşılığında depoda muhafaza edildiğini, davacıya Haziran-Temmuz 2010 tarihinde 2.820,00 TL bedelli yemekli yat gezisi ve eğlence hizmeti verildiğini, ayrıca davacıya 75 kez ve her birinde 500,00 TL bedelle araç tahsis edildiğini, tüm bu hizmetler nedeniyle 01/09/2010 tarihli 175.017,60 TL’lik fatura tanzim edildiğini, davacıya tebliğ edilen faturaya herhangi bir itirazda bulunulmadığını, davacıya değişik tarihlerde ödemeler de yapıldığını, fatura bedeli ve yapılan ödemelerin toplamının 239.223,60 TL olduğunu, takas mahsup işlemi yapıldığında davalının bakiye 103.222,60 TL alacaklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının davadan önce ve davadan sonra devam edecek şekilde davalıya gümrük müşavirliği hizmeti verdiği, davalının ticari defter ve kayıtlarına göre davacı tarafından dava tarihinden önce 55.222,60 TL ödenmeyen bakiye hizmet bedeli alacağının bulunduğu, davalının depo kira bedeli, yemekli gezi bedeli ve araç tahsis bedeli olarak 175.017,60 TL tutarlı faturadan dolayı alacaklı olduğunu ispatlayabilecek yazılı delil sunamadığı, yemin deliline de dayanmadığı, böylece davalının savunmasını ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 55.222,60 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan, davacı vekilinin ise (3) ve (4) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, gümrük müşavirlik ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, davalı savunmasında davacının eşyalarının kendisine ait ardiyede depolandığını, bu nedenle davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, takas mahsup talebinde bulunmuş; mahkemece davalının bu hizmeti verdiğine ilişkin delil bulunmadığı gerekçesiyle davalının depolama bedeli alacağının davacı alacağından takas ve mahsup edilmesi talebi reddedilmiştir. Ancak, davalı bu hizmeti verdiğine yönelik olarak …’e ait eşyaların depoya konulduğuna ilişkin eşya giriş fişi ile yine …’e ait bu eşyaların davacı çalışanı …’e teslim edildiğine dair teslim tesellüm tutanağını ibraz etmiş olup bu belgeler bilirkişi raporunda değerlendirilmediği gibi mahkemece de incelenip değerlendirilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden mümeyyiz davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3-Ayrıca, davacı 94.085,00 TL bakiye ücret alacağının tahsilini talep etmiş olup, mahkemece kabul edilmeyen, davalının tanzim ettiği ve davacı defterlerinde kayıtlı bulunmayan 01/09/2010 tarihli toplam 175.017,60 TL tutarındaki fatura hesaba dahil edilmediğinde davalının defterlerine göre; davalı 71.795,00 TL borçlu olup davacının bu miktarda tanzim ettiği makbuzlar davalı defterine kaydedilmiştir. Mahkemece, toplam 175.017,60 TL tutarlı faturada gösterilen hizmetlerin davalı tarafından verilmediği kabul edildiğine göre davalı defterleri kendi aleyhine delil iken ve daha yüksek bir borcu göstermekteyken ne sebeple 55.222,60 TL’ye hükmedildiği gerekçede açıklanmaksızın karar verilmesi de yerinde görülmemiştir.
4-Bunun yanısıra, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, KDV’yi davalının davacıya ödemesi gerektiğinden ve taraflar arasındaki sözleşmede ücrete KDV’nin dahil olmadığı açıkça belirtildiğinden ayrıca KDV’ye hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dahi doğru olmamış, hükmün temyiz eden mümeyyiz davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) ve (4) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.