YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3941
KARAR NO : 2013/19960
KARAR TARİHİ : 07.11.2013
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/11/2012 tarih ve 2011/301-2012/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesabına internet bankacılığı yoluyla girilerek toplamda 11.972.00 TL’nin hesabından çekildiğini ileri sürerek, bu meblağın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline izafe edilecek bir kusur bulunmadığını, davacının güvenlik uyarılarını yerine getirmemesi nedeniyle zararın doğduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının olayda kusurlu hareketi bulunduğuna dair somut ve teknik bir delil bulunmadığı, davalı bankanın davacının parasının 3. kişiler tarafından havale yapılarak başka hesaba gönderilmesi ve oradan da çekilmesi olayında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 11.972,13 TL’nin 13/12/2010 tarihinden borç tamamen ödeninceye kadar değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava dilekçesinde yasal faiz talebinde bulunulduğu halde, mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talebi aşmak suretiyle avans faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7 maddesu uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı kısmının “1” numaralı bendinin çıkartılarak yerine “Davanın kabulüne, 11.972,13 TL’nin 13/12/2010 tarihinden borç tamamen ödeninceye kadar yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” yazılmasına ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.