YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6124
KARAR NO : 2014/7485
KARAR TARİHİ : 16.04.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
VEKİLİ : AV. …
VEKİLİ : AV. …

Taraflar arasında görülen davada … 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2012 tarih ve 2011/180-2012/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin eser niteliğindeki “ALIS” isimli hastane laboratuvar informasyon sistemlerine ilişkin bilgisayar programının sahibi bulunduğunu, anılan programın davacının bayileri yanı sıra, davalı tarafından hastanelere satıldığını, davalı tarafından hastanelere satılan bu programın kurulumunun ile hastanelerdeki cihazlara entegrasyonu ve personele gerekli eğitimin davacı tarafından verildiğini, programın hastanelerde kurulu olduğu sürece gerekli destek hizmetinin de verildiğini, bu hizmetleri içinde davalıdan aylık ücret aldığını, ancak davalının bir süre sonra davacıya ait bilgisayar programını satmaktan vazgeçip, anılan bilgisayar programını kopyalarak oluşturduğu ”WINLIS” yazılımını sattığını bunun mahkeme kanalıyla yaptırdıkları tespitle sabit olduğunu, davalının daha önce davacının programının kurulu olduğu 39. hastaneden bu programı kaldırarak kendi programını kurduğunu, davalının eyleminin fikri hak ihlali ve haksız rekabet oluşturduğunu, davalının 39. hastanede kurulu bulunan bilgisayar programlarını kaldırarak kendi kopya yazılımını kurması nedeniyle, davalıdan elde edeceği kazançtan mahrum kaldığını ileri sürerek fikri hak ihlali ve haksız rekabetin tespitine, yoksun kalınan gelir nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsiline, davalı tarafın ”WINLIS” programını kullanımının durdurulmasına, el konulmasına, imhasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu “WINLIS” yazılım programı ile “ALIS” programının kaynak ve amaç kodlarının farklı olduğunu, müvekkilinin kazandığı ihaleler için ve ana yüklenici sıfatı ile ifa ettiği hizmetler yönünden davacıdan daha önce yalnızca dış kaynaklı hizmet temin ettiğini, arada bayilik ilişkisinin bulunmadığını, laboratuvar bilgi sisteminin birçok farklı sistemin bir araya gelmesinden oluştuğunu, davacı programının kopyalandığı iddiasının dayanaktan yoksun olduğunu, niteliği itibariyle yaratıcı bir fikri çalışma ürünü olmayan ve kullanıcı ile program arasında iletişimi sağlayan algoritma ve ara yüzün fikri ve sınai haklar açısından korunmadığını, davacının bir zararı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ALIS isimli bilgisayar programının FSEK’nin 1/B, 2/1 maddeleri uyarınca eser niteliğinde ve koruma koşullarına sahip olduğu, davalının, davacıya ait anılan proramdaki kullanıcı ara yüzünün bazı unsurlarının orjinal olduğu ve bunların davalı programında da yer aldığı, dava konusu ana ekran kullanıcı ara yüzünün dil eseri niteliğinde bulunduğu ve FSEK kapsamındaki korumadan faydalanacağı, ana ekran kullanıcı ara yüzü dışında davacı ile davalıya ait bilgisayar proğramları arasında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının yukarıda belirtilen eyleminin fikri hak ihlali ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, kullanıcı ara yüzü dışındaki yazılım benzer olmadığından bu yöndeki diğer istemlerin reddine, taraflar arasındaki faturalandırılmış ticari ilişkinin boyutu dikkate alınarak BK’nın 42. maddesi uyarınca 5.000,00 TL maddi tazminatın ve BK’nın 49. maddesi uyarınca 5000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, davacı, davalının kendilerine ait olan bilgisayar programının kopyaladığının … Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2010/226 D.İş sayılı dosyasına verilen bilirkişi raporu ile sabit olduğunu ileri sürerek ederek bu delil tespit dosyasına dayanmış, ayrıca dava dilekçesinde programların kaynak kodlarının aynı olduğu iddiasında bulunmadıklarını beyan etmiştir. Anılan delil tespiti dosyasına verilen bilirkişi raporunda da davalıya ait bilgisayar programı ile davacıya ait programın kullanıcı ara yüzünün aynı olduğu mütalaa edildiğine göre, davacının, davalının, kendilerine ait programın kullanıcı ara yüzünü kopyaladığı iddiasıyla işbu davayı açtığının kabulü gerekir. Mahkemece de davalının, davacının programının kullanıcı ara yüzünü kopyaladığı kabul edildiğine göre, esasen dava tam olarak kabul edilmiştir. Bu itibarla, mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilerek reddedilen kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmişse de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasında yer alan 7. bendin hükümden çıkarılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 658,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.