YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/6250
KARAR NO : 2013/9235
KARAR TARİHİ : 07.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2011 gün ve 2007/95-2011/310 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.01.2013 gün ve 2012/237-2013/76 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin yetkilisi …’ün Garanti Bankası … Şubesi nezdindeki şahsi hesabından 23.01.2007 tarihinde 10.750,00 Euro’nun Türk Lirasına çevrilerek 19.715,00 TL’nın davalı bankanın … Şubesi nezdinde bulunan müvekkili şirket hesabına internet bankacılığı yoluyla EFT yapılarak transfer edildiği ve bu hesaptan da fayans parası adı altında EFT yapılmak suretiyle 23.880,00 TL’nın 500,00 TL’nı geçmeyen EFT havalelerle üçüncü şahısların hesaplarına aktarıldığını, davalı bankanın gerekli özen ve dikkati göstermediği gibi hesapları koruyacak güvenlik önlemlerini de almayarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek, 23.880,00 TL’nın mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı banka olup kişilerin mevduat veya diğer yatırım hesaplarının bankanın emanetinde bulunduğu, bankanın bir emniyet ve güven unsuru olarak objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle, 23.880,00 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.