YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10261
KARAR NO : 2014/17708
KARAR TARİHİ : 17.11.2014

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada…. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2013/84-2014/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının “…” adlı … tescil numaralı tasarımının aynısının, “….” kataloğunda ve Elektrokent Perpa Dergisi Mayıs – Haziran 1998 sayısında kamuya sunulduğunu, davalının … nolu termik röle ve 7639-2 nolu kaçak akım koruma şarteli termik röle otomatik sigorta adlı ürünü ile de küçük ayrıntılarda farklılık gösterir şekilde aynı olduğunu, davalının tasarımının ayırdedicilik unsuru taşımaması nedeniyle tescil ile korunamayacağını ileri sürerek davalının 2002 03170-1 başvuru nolu tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne ve davalının 5.000 TL disiplin para cezası ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait 2002 03170-1 başvuru nolu dava konusu tasarımın 15/11/2002 tarihinde tescil edildiği, bu tasarım ile yine davalıya ait 2035-3 sayılı tasarım arasında aynılık derecesinde benzerlik bulunduğu, 554 Sayılı KHK’nin 5. maddesi gereğince bir tasarımın korunabilmesi için yeni ve ayırt edici niteliğine sahip olmasının gerektiği, bu itibarla hükümsüzlük şartının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya ait… başvuru nolu tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne, disiplin para cezasına yönelik talebin şartları oluşmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.