YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10415
KARAR NO : 2014/17776
KARAR TARİHİ : 17.11.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ….. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2013/150-2014/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Bankanın vadesi 90 gün geçmiş 2 adet kredi borcunun bulunduğu şeklindeki yanlış bildirimi üzerine diş hekimi olan müvekkilinin bankalardan kredi kullanamadığını, çevresinden borç istemek zorunda kaldığını, insanların bu durumu çeşitli kötü alışkanlıklara yorduğunu, onur kırıcı olayların yaşandığını, prestij kaybına uğranıldığını ileri sürerek 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının isminin Merkez Bankası Risk Santralizasyon raporlamasında sehven alacaklılar listesinde gösterildiğini, hata farkedilince hatalı kayıtların silinmesinin talep edildiğini, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi başvurusu yaptığı dava dışı Yapı Kredi Bankası’ndan hakkında 90 günü geçmiş iki adet kredi borcu bulunduğunun Merkez Bankasına bildirildiğini öğrendiği, yanlışlığın 15.10.2012 tarihi itibari ile davalı bankaca düzeltildiği, davacıya bir özür mektubunun gönderildiği, bu süreçte davacının borca batıklığı nedeniyle bankaların kendisine kredi vermediği yönünde dedikoduların yayıldığı, ticari itibarının zedelendiği hususlarının tanık anlatımları ile sabit görüldüğü, bu bağlamda davalı Bankanın sistemsel hata yaparak davacının Merkez Bankası nezdinde listeye alınmasına neden olduğu, kusurlu ve haksız davranışı nedeniyle davacının ticari itibarını zedelediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 256,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.