Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/10488 E. 2014/19244 K. 08.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10488
KARAR NO : 2014/19244
KARAR TARİHİ : 08.12.2014

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2012/567-2014/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinden …’nın 362 adet ruhsatlı dolmuş hattı üyesini temsil eden yasal bir kuruluş olduğunu, diğer müvekkili …’in ise …plakalı ve Belediye Başkanlığı ruhsatlı minibüs hattı sahibi olduğunu, davalı şirket ile dava dışı … Belediye Başkanlığı arasında akdedilen 08/05/2008 tarih ve 05431 yevmiye numaralı sözleşme gereğince, 31/12/2017 tarihine kadar 13 güzergahta toplu taşıma yapma hakkının davalı şirkete verildiğini, aynı güzergahta davalı şirket bünyesindeki özel minibüsler hariç müvekkili olan başkanlığa bağlı dolmuşlarında çalıştığını, davalının sözleşme hükümlerine riayet etmeyerek; yolcu indirme ve bindirmelerde akıllı kart ve akıllı jeton uygulamasına geçmediği gibi, yolculardan belirlenen ücretten daha düşük ücret tahsil ettiği, bu haliyle davalının fiillerinin haksız rekabete yol açtığını, ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve men’ine, haksız rekabet sonucu ortaya çıkan maddi durumun ortadan kaldırılarak taşıma ücretlerinin tarifeye uygun hale getirilmesine, davalı şirketin nakit para ile taşıma yapmasının engellenmesine, davalının haksız rekabet doğuran eylemleri neticesinde davacı …’in uğradığı zararın giderimi amacıyla, 10.000 TL maddi tazminatın, haksız rekabet tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte, davalılardan tahsili ile, davacı …’e ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin … Belediye Başkanlığı’nın 08/05/2008 tarih ve 5431 yevmiye numaralı sözleşme ile belirlenen güzergahlarda taşımacılık yaptığını, bu nedenle davanın … Belediye Başkanlığı’na yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca belediye ile imzalanan sözleşme gereği belirlenen yolcu taşıma ücretlerinin altında taşımacılık yapılmasına engel bir hükmün bulunmadığını, davacı …’in zarar uğradığının ispatının gerektiğini savunarak, davanın husumetten ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket, sözleşmedeki izin şartına rağmen, belediyeden yazılı izin almadan tarifenin altında ücret mukabilinde yolcu taşımacılığına başlamış ise de, bu eksikliğin davalı lehine ve davacı taraf aleyhine dengesizlik yaratmadığı, … Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü’nün 18/12/2013 gün ve 1161-140165 sayılı yazısında bu indirimin belediyenin bilgi ve denetimi dahilinde yapıldığının bildirilmesi karşısında, davalının tarife altında ücret taşımasına belediyenin muvafakatinin bulunduğu, bu haliyle davalının sözleşmeye aykırı davrandığından bahsedilemeyeceğini, diğer yandan davalı tarafın ibraz ettiği belgelere göre minibüs ruhsat sahiplerinin de dava tarihinden önce, kendi aralarında hat/durak bazında ve ayrıca davalı şirketle rekabet için indirime gittiğinin anlaşıldığı, davacı tarafın da indirime gittiği halde eldeki bu davayı açmasının TMK’nın 2. maddesi kapsamında hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, ayrıca davalının akıllı kart ve akıllı jeton sistemine geçip geçmediğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı gibi, nakit para ile yolcu taşımasının da yasaklanmadığı, bu nedenle davalının fiillerinin haksız rekabet niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/12/2014tarihinde oybirliğiyle karar verildi.