YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10577
KARAR NO : 2014/17896
KARAR TARİHİ : 19.11.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada….Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2014/55-2014/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 03.03.2003 tarihli “…Ticaret Markası Bilinirliğini Arttırma ve Ürün Tanıtım Sözleşmesi” imzalandığını, davalıya ait …ibareli tanıtıma ilişkin tasarımların davacı tarafından hazırlandığını, bu çalışmaların 5846 sayılı FSEK m. 1- m.4 anlamında grafik eser niteliğinde olduğunu, davacının davalı tarafından kullanılan eserlerin mali hak sahibi olduğunu, gerçek eser sahibi Bay Fabrice Spilborghs’un eserler üzerindeki manevi haklarını davacıya devrettiğini, davalının sözleşmenin 7. maddesine dayanarak 02.10.2003 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi feshettiğini, sözleşmenin 9.sayfasındaki davacıya ödenecek ücretlerde, belirlenen tanıtım bütçesinin 750.000 USD artması ya da aşması durumunda bütçe farkının %10’unun Aralık 2003’te davacıya ödenmesinin taahhüt edildiğini, buna göre Aralık 2003’de …tarafından gerçekleştirilen toplam harcamanın 2.779.654 USD olup, bundan 750.000 USD’nin tenzili ile kalan 2.029.564 USD’nin %10’u olan 202.956 USD’nın ve davalının 2003 Aralık ayında 7 Milyon USD satış hedefine ulaşması durumunda 50.000 USD primin davacıya ödenmesi gerektiğini, hazırlanan reklam ve grafik tasarım fikri değerler bedelinin 173.255 USD olduğunu ileri sürerek, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca davalıya teslim edilen eserlerin haksız kullanımından doğan tecavüzün ref’ine, şimdilik 426.211,00 USD’nin dava tarihinden itibaren TCMB dolara uygulanan en yüksek reeskont faizi ile birlikte, eser üzerindeki manevi haklarını kullanma ve bu davayı açma hakkını davacıya devreden eser sahibi Bay F.Spilborghs’un uğradığı manevi zarar için şimdilik, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının eser sahibi olmadığını, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca mali hakların müvekkiline ait olduğunu, sözleşme gereği fesihten sonra davalıya ait çalışmaları ve belgeleri teslim etmeyen davacının davalıdan parasal edimlerini yerine getirmesini talep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davasında ise davacının müvekkili şirket tarafından gönderilen fesih ihtarnamesine herhangi bir cevap
vermediğini, davacı tarafından tamamlanmayan tüm çalışmalarla ilgili bilgi ve dokümanların teslim edilmesinin istenmiş olmasına rağmen, bu hususların yerine getirilmediğini, müvekkilinin bu işleri başkalarına tamamlatması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın, sözleşmenin feshinin davacıya ihtar edildiği tarihten itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte, davacı karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir .
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre; asıl davada manevi tazminat talebine ilişkin kararın ve karşı dava yönünden verilen kararın Dairemiz bozma ilamı dışında kaldığından kesinleşmiş olmakla bu konularda karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada maddi tazminat talebinin ise taraflar arasındaki 03.03.2003 tarihli “…Ticari Markası Bilinirliğini Arttırma ve Ürün Tanıtım Sözleşmesi”nin 9. sayfasına göre, tanıtım bütçesinin %10’u oranında ödenmesi taahhüt edilen miktar yönünden davacı talebinin 202.956 USD olduğu gerekçesiyle anılan miktarın dava tarihinden itibaren devlet bankalarınca USD üzerinden bir yıllık vadeli mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı- karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı diğer istemlerinin yanında 202.956 USD’nin tahsilini istemiş olup, yabancı para veya yabancı para karşılığı Türk Lirası karşılığının tahsili amacıyla açılan davalarda vekalet ücreti ve harcın yabancı paranın dava açıldığı tarihteki Türk Lirası karşılığına göre ancak hüküm tarihindeki tarife hükümleri dikkate alınarak takdir edilmesi gerektiğinden mahkemece 202.956 USD’nin karar tarihindeki Türk Lirası karşılığı esas alınarak harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmişse de anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. madde hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “29.631,36 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “18.621,69 TL ” ibaresinin, yine 3. bentte yer alan “21.183,50 TL ibaresinin çıkarılarak yerine “10.173,83 TL” ibaresinin, 4. bentte yer alan “30.351,08 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “21.556,33 TL” ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.