YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11535
KARAR NO : 2014/16185
KARAR TARİHİ : 22.10.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 33. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 20/05/2014
NUMARASI : 2014/156-2014/122
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/05/2014 tarih ve 2014/156-2014/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde üçüncü şahıs mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı şirkete ait araç onarım servisine gelen dava dışı şahsa ait aracın bir kısım yedek parçalarının, müvekkili şirket ile aralarında temizlik hizmet sözleşmesi bulunan davalı şirket çalışanlarınca temizlik yapılmakta iken atık madde olarak değerlendirilip, çöpe atıldığını, kaybolduğunu, müvekkili şirket tarafından 2.080 TL hasar tazminatı ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla hasar bedelinin çalışanlarının kusurlu davranışları ile zarara sebebiyet veren davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, taraflar arasında ticari ilişki bulunmamakla davanın 6102 sayılı TTK’nın 5. maddesinde belirtilen ticari davalardan değil, haksız fiil sebebine dayalı tazminat davası niteliğinde olduğu, bu tip davaların zarar görenin sigortacısı tarafından halefiyet yoluyla açılması halinde genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, üçüncü şahıs mali mesuliyet sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacı sigorta şirketi işbu davayı dava dışı sigortalının halefi sıfatı ile açmıştır. Dava dışı sigortalı şirket ile davalı şirket arasında temizlik hizmet sözleşmesi mevcut olup, taraflar tacirdir. TTK’nın 4/1 maddesi uyarınca her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılacağından mahkemece işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekniştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.