YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1171
KARAR NO : 2014/2526
KARAR TARİHİ : 13.02.2014

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada … 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2011 tarih ve 2010/795- 2011/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı …. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın … Şubesi’ndeki hesabından 1.940 TL’nin internet bankacılığı yoluyla müvekkilinin bilgisi dışında … hesabına havale edildiğini ileri sürerek, davalıların sorumluluğu nedeniyle 1.940 TL’nin olayın vuku bulduğu 02/07/2009 tarihinden itibaren vadeli mevduat faiz oranı uygulanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Banka vekili, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olması sebebiyle müvekkiline yöneltilmesinin mümkün olmadığını,müvekkili bankanın internet bankacılığı hizmeti güvenliğini sağlamak için tüm önlemleri aldığını, davacının kendi kusurlu hareketleri nedeniyle zarara sebebiyet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı … yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; güven kurumu olan bankaların her halükarda kendilerine emanet ve tevdi edilen müşteri parolasını koruması gerektiğini, davacı müşteri mudiin internet bakacılığını kullanmakta olması, bankaların mevduatı koruma yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı gibi sorumluluğunu da hafifletmeyeceği, bir özen kurumu olan bankaların inceleme konusu şubesiz İnternet bankacılığı işlemleri ile ilgili özen borcunun devam ettiğini, davacı müşterinin müterafik kusurundan söz edilebilmesi için davacıya ait şifre gibi statik kişisel bilgilerin davacı kanalı ile ele geçirildiğinin kanıtlanması gerektiği, davalı bankanın somut delillerle bunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne 1.940 TL’nin 02.07.2009 tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı …. vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı …. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı …. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 102,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.