Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/12851 E. 2015/3032 K. 06.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12851
KARAR NO : 2015/3032
KARAR TARİHİ : 06.03.2015

MAHKEMESİ : … FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2012 gün ve 2009/3-2012/37 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/03/2013 gün ve 2012/15689-2014/5290 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, yazar olan müvekkilinin “….” ve “….” adlı eserlerinin mali haklarını 28.03.2006 ve 15.08.2006 tarihli iki ayrı sözleşme ile davalılara devrine ilişkin sözleşme imzalanmış ise de bu sözleşmelerde bir bedel tayin ve tespit edilmediğinden bu sözleşmelerin yoklukla malul olduğunu, nitekim taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin geçersiz olması nedeniyle keşide edilen 18.12.2006 tarihli ihbarnameyle bu sözleşmeleri iptal ettiklerini ve bundan böyle eser ve makalelerinin yayımlanmamasını, yayımlanan eserlerinin ise bu iptal nedeniyle mali yetkilerini geri alındığını ihbar ettiklerini ileri sürerek, “….” ve “….”adlı eserlerle ilgili mali hakların davalılara devrine ilişkin, semen içermeyen, 28.03.2006 ve 15.08.2006 tarihli sözleşmelerin “yokluk”la malûl olduklarının tespitine, ivaz içermeyen bu sözleşmelerin geçersiz sayılmasına, 18.12.2006 tarihli bildirimle sözleşmenin hükümsüz olduğu, eserlerin yayınlanmaması ihtar edildiği halde; buna uymayan davalıların o tarihten beri bastıkları kitapların satış gelirlerini doğrudan kendilerine mâl ettiklerinden şimdilik 55.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline, 18.12.2006 tarihli ihtara rağmen davalıların her iki eseri kötü niyetle yayınlayarak müvekkilinin haklarına tecavüz ettiklerinden tecavüzün önlenmesine, ayrıca Borçlar Kanunu’nun 49. maddesine de aykırılık teşkil ettiğinden, ayrıca davalılardan 10.000 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiş, 18.04.2011 tarihli kısmi ıslah dilekçesiyle yine 170.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/15689 E,2014/5290 K sayılı ilamıyla onanmıştır.
Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.