YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13133
KARAR NO : 2014/14795
KARAR TARİHİ : 29.09.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2014 tarih ve 2014/200-2014/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan taahhütname gereğince, müvekkilinin davalıya 25/06/2010 tarihinde 168.750 USD ödeme yaptığını ancak davalının eksik kalan tutarın ödenmesi için müvekkili aleyhine açtığı dava neticesinde … 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12/12/2012 tarih, 2011/566 Esas, 2012/619 Karar sayılı kesinleşen ilamı ile taraflar arasındaki taahhütnamede belirtilen şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek; davalıya ödenen 168.750 USD’nin 25/06/2010 tarihinden itibaren bankaların USD ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirdiği ve taraflar arasındaki sözleşmenin de ticari iş niteliğinde sözleşme olduğu; dolayısıyla uyuşmazlığın ticaret mahkemelerinin görevine girdiği gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.