YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14417
KARAR NO : 2015/2876
KARAR TARİHİ : 03.03.2015
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2013 gün ve 2011/170-2013/22 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/04/2014 gün ve 2013/11403-2014/6968 sayılı kararı aleyhinde davalı …. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili: müvekkili şirketin 1978 yılında “….” unvanıyla Türkiye’deki ilk ve tek cam üreticisi olarak kurulduğunu; üretmiş oldukları ürünlerin … markası ile piyasaya sunulduğunu, davalı şirketin cam ürünlerini müvekkili şirketten tedarik ettiğini, ancak “…” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalının TPE’ne başvuruda bulunduğunu, … kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteni’nde ilanı üzerine müvekkili tarafından eskiye dayalı kullanım ve ticaret unvanı ile benzerlik gerekçeleri ile Markalar Dairesi Başkanlığı’na itirazda bulunulduğunu, itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa “…” ibaresini müvekkilinin kesintisiz olarak kullandığını ve ticaret unvanının ayırt edici ilavesi olduğunu; bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2011-M-2718 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12.02.2013 tarihli son oturumda taleplerini 19. sınıfta yer alan “inşaatlar için cam ürünleri”; 40. sınıftaki “cam ve optik cam işleme hizmetleri” mal ve hizmetleri yönünden sınırlandırdıklarını beyan etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalı …. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı …. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı …. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı …’den alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.