YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15520
KARAR NO : 2015/914
KARAR TARİHİ : 23.01.2015
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada…. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2014 tarih ve 2014/2-2014/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin …” ibaresinin marka olarak tescili davalı kuruma yaptığı başvurunun, davalı kurumca dava dışı şirkete ait ……” ibareli markaya dayalı olarak 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa bir bütün olarak değerlendirildiğinde markalar arasında benzerlik bulunmadığını ve kurum kararının doğru olmadığını ileri sürerek,…kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı…vekili, müvekkili kurumun kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile redde mesnet markanın tescil kapsamlarının aynı olduğu, başvuru konusu işaretin “. kelimesi ile yıldız şeklinden, redde mesnet markanın ise “….” ibaresi ile yıldız şeklinden oluştuğu, ret gerekçesi yapılan markadaki “..” ibaresinin markada tanımlayıcı olarak yer aldığı ve tüketiciler tarafından dikkate alınmayacak tali unsur olduğu, yine markalardaki renk unsurunun da öneminin bulunmadığı, zira ortalama tüketicilerin markaları, yan yana koyarak değil markaların zihinlerinde bıraktığı anının etkisiyle karşılaştıracakları ve bu noktada renk faktörünün etkin bir rol oynamayacağı, bu durumda iptali istenilen…. kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.