YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15777
KARAR NO : 2015/11123
KARAR TARİHİ : 27.10.2015
MAHKEMESİ : CEYLANPINAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 16/07/2014
NUMARASI : 2013/230-2014/165
Taraflar arasında görülen davada Ceylanpınar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/07/2014 tarih ve 2013/230-2014/165 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/10/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. A.. ile davalı vekili Av. S. Ş. B.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 27.03.2008 tarihli pamuk tohumluğu üretim sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmenin 6.1. maddesinde, bölgede ve işletmede ilk defa ekimi yapılacak bir çeşit ekilecekse müvekkilinin dekar başına 250 kilogram verimi garanti edeceğinin düzenlendiğini, davalı tarafından bu hükme dayalı olarak müvekkili tarafından ekilen pamuk çeşidinin garanti edilen miktarın altında kaldığından bahisle müvekkiline borç çıkarıldığını, buna ilişkin olarak müvekkiline gönderilen 60.118,39 TL bedelli faturanın müvekkili tarafından davalıya iade edildiğini, bunun üzerine davalının, müvekkiline ödemesi gereken 13.947,83 TL’yi mahsup ederek bakiye kısmın ödenmesini istediğini, oysa ekimi yapılan çeşidin ilk kez ekilen bir çeşit olmadığını, 2007 yılı üretim sezonunda bu çeşidin ekiminin yapıldığını ve sözleşmede öngörülen miktarın üzerinde verim elde edildiğini, dolayısıyla bu çeşidin garanti kapsamında bulunmadığını ve müvekkilinden fark talep edilemeyeceğini, kaldı ki üretimin davalı tarafından yapıldığını verim düşüklüğüne davalının sebep olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, 13.947,83 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve sözleşme kapsamında davalıya verilen teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşme hükümleri uyarınca ekilen pamuk çeşidinin, garanti edilen miktara ulaşmadığı, garanti edilen miktar ile üretim miktarı arasındaki farkın davacı tarafından tazmin edilmesi gerektiğini, müvekkilince tanzim edilen faturanın sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 27.03.2008 tarihli sözleşmenin 6/1 maddesinde, ekilen bir pamuk çeşidinin ürün verim miktarının, garanti kapsamı dışı olabilmesi için sözleşmenin tarafı işletmenin üretimini yaptığı çeşitler ile bölge araştırma enstitülerinin bölgeye tavsiye ettiği çeşitlerden olmasının veya deneme üretimi için 50 dekara kadar ekilen ürünlerden olması gerektiğinin düzenlendiği, davayı konu ürün çeşidinin ise bu nitelikte olmadığının anlaşıldığı, ayrıca bu ürünün 2007 yılında davacı tarafından deneme üretiminde ekildiği belirtilmiş ise de 27.03.2008 tarihli sözleşmenin, bu ürünün ekimi için imzalandığına yönelik hiçbir delilin dosyaya ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.