Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/16169 E. 2015/6430 K. 06.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16169
KARAR NO : 2015/6430
KARAR TARİHİ : 06.05.2015

MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/09/2013
NUMARASI : 2012/224-2013/170

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2013 gün ve 2012/224-2013/170 sayılı kararı onayan Daire’nin 27/06/2014 gün ve 2014/3-2014/12293 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, müvekkili J.. M..’un uzun süre çalışarak hukuk ve icra yazılımı içeren bir bilgisayar programı hazırladığını, programa “M.” adını verdiğini, şimdiki eşi olan A. Ö. ile tanıştıktan sonra ondan da programın geliştirilmesi için yardım aldığını, A. Ö.nin patronu olan A. E. ile tanışmalarından sonra programın davalı şirket tarafından pazarlanması konusunda anlaştıklarını, ancak programla ilgili eser ve hak sahipliğini devretmediğini. A. E.’in ailevi sorunlar yaşamasından sonra programın davalı şirket aracılığıyla pazarlanması işine son verilip müvekkilinin eşi olan A. Ö.’nin kurduğu M. Bilişim Ltd. Şti. tarafından pazarlanmaya başlandığını, müvekkilinin eşi olan A. Ö.’ye programın kullanımı konusunda müsaade ettiğini, davalı şirketin ortaklarının A. E.’in ölümünden sonra A. Ö.’nin ortağı olduğu M. B. Ltd. Şti’ne baskın yaparak program şifreleri ve ekipmanına el koyduklarını, yapılan şikayet sonucu programın yüklü olduğu bilgisayarların tekrar müvekkiline teslim edildiğini, müvekkilinin bilgisi dışında davalı şirketin A. Ö.’ye karşı hak sahibi olduğundan bahisle Ankara 3. Fikri Sınai Haklar Hukuk Malıkemesi’nin 2007/133 E. sayılı dosyası ile dava açılıp aleyhe karar elde ettiğini, önceden “M.” sonradan “D. H.” adıyla çoğaltılıp kamuya sunulan ve güncellemeleri yapılan yazılımın eser sahibinin müvekkili olduğunu ve haklarım kimseye devretmediğini ileri sürerek, müvekkilinin “m. m. ve i. y.”nın eser sahibi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı vekili, davanın reddini etmiştir.
Birleşen davada davacı şirket vekili, müvekkili şirketin Ankara 3. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2007/133 E, 2009/146 E. sayılı dosyasında davalı A. Ö.den 80.000.00 TL alacaklı olduğunun tespit edildiğini, davalı aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine davalı A. Ö.’nin haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Birleşen davada davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair karar, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 27.06.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.
Asıl davada davalı- birleşen davada davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve asıl davada davalı-birleşen davada davacı, asıl davada davacı hakkında açılan ceza davasında, dava konusu yazılımın davacıya ait olmadığının tespit edildiğini ileri sürmüş ise de anılan ceza davasının dava konusu yazılımla ilgisinin bulunmamasına göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin birleşen davaya ilişkin düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.