YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16591
KARAR NO : 2015/5033
KARAR TARİHİ : 09.04.2015
FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 gün ve 2010/41-2013/206 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/07/2014 gün ve 2014/4602-2014/12724 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili firmanın özel bir tren işletmecisi olduğunu, ‘…’ markası altında çeşitli Avrupa ülkeleri ile Türkiye arasında özel ve lüks seferler yaptığını ve bunun yanı sıra ayrıca restoran hizmeti de sunduğunu, anılan müvekkil markasının dünya çapında tanınmış bir marka olduğunu, müvekkilinin anılan markayı Türkiye’de de tescil ettirdiğini, söz konusu markanın TPE nezdinde 125812 no’suyla 15.11.1990 tarihinden itibaren 03., 08., 14., 16., 18., 20., 21., 24., 25., 28., 29., 30., 32., 33. sınıflarda tescilli olduğunu, ‘…’ markalarının uzun yıllardan beri başta menşe ülke Fransa olmak üzere muhtelif ülkelerde WIPO nezdinde koruma altında olduğunu, davalı firmanın müvekkili şirkete ait tanınmış markanın aynısı olan ‘…’ markasını TPE nezdinde 43. sınıfa dahil bir kısım emtia için 2000 03526 no’suyla tescil ettirdiğini,davalı yanın alınan markanın tescilinde kötü niyetli hareket ettiğini, davalı yanın da dava konusu ‘…’ markasını kullanırken sürekli olarak müvekkili olan firmaya ve müvekkil firmasına atıf yaptığını, bu suretle tüketiciler nezdinde iltibasa sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalı yana ait 2000/… no’lu ‘…’ markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 02.07.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.