YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17810
KARAR NO : 2015/2994
KARAR TARİHİ : 05.03.2015
MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/07/2014 ttarih ve 2013/5-2014/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Banka vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı … arasında “…” adı altında tasarım yapılması konusunda anlaşmaya varıldığını, bu bağlamda davalıya tasarımı sunduklarını, kendilerine projenin kabul gördüğünün 5.000 USD ödeme yapılacağının belirtildiğini, ancak sonradan müvekkilinin bilgisi dışında dava konusu tasarımın 16-19 Şubat 2006 tarihleri arasında düzenlenen … Fuarında davalı bankaca kullanıldığını ileri sürerek, 2.000 USD maddi ve 2.000 USD manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 5.000 USD’ya yükseltmiştir.
Davalı …. vekili, fuarda kullanacakları stant konusunda davalı firma ile anlaştıklarını, kendisine stand bedelinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı … vekili, davacıdan stant konusunda proje istediklerini, ancak maliyetinin yüksek olması nedeniyle bundan vazgeçtiklerini, fuarda başka bir tasarımın kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, manevi tazminata ilişkin bozma öncesinde verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacının maddi tazminata ilişkin davasında bilirkişi raporu ile belirlenen 5.000 USD rayiç bedelin üç katı olan 15.000 USD’den taleple bağlı olarak 5.000 USD’sinin fiili ödeme tarihindeki Türk lirası karşılığından davalı şirket tarafından ödenen 200 TL düşülerek bulunacak miktarın dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı Banka vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, Dairemiz bozma ilamında, uyuşmazlığa konu maddi tazminat istemi bakımından öncelikle davacıya 5846 sayılı FSEK’nın 68 veya 70. maddelerinden hangisine dayalı mali haklar tazminatı talep ettiği hususu açıklattırılarak davacı tarafın talebine göre, dava konusu tazminat miktarının bilirkişi marifetiyle belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği hususuna değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Davacı tazminat talebini FSEK’nın 68. maddesine göre telif alacağı olarak açıkladığına göre, uyuşmazlık konusu stant projesi için anılan madde hükmü kapsamındaki rayiç bedelin belirlenmesinde eserin niteliği gözönüne alınmak suretiyle bir tasarım bilirkişisinden görüş alınması gerekirken, mali müşavir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Banka vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 05/03/2015 tarihinde
oybirliğiyle karar verildi.