YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18322
KARAR NO : 2015/3232
KARAR TARİHİ : 10.03.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/05/2014 tarih ve 2013/223-2014/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. …. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin ….. A.Ş. Bahçekapı Şubesi’nde vadeli hesaplarının bulunduğunu, davalı bankanın çalışanlarının yönlendirmesi ile hesaptaki paranın … Ltd.’ye aktarıldığını, ancak gerçekte paranın davalı bankanın bünyesinde kaldığını, … tarafından bankaya el konulduğunu, halen müvekkiline ait paranın ödenmediğini ileri sürerek, 50.000 DM’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 13.03.2013 tarih, 2012/4049 E. 2013/4953 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının davalı banka şubesi nezdinde açtığı döviz tevdiat hesabına 24.11.1999 tarihinde 50.000 DM yatırdığı, ilgili hesaptan 50.000 DM’nin …. Ltd. hesabına havale edildiği, davacı parasının off shore Ltd’ye gönderilmiş gibi işleme tabi tutulmasına rağmen aslında fiilen Kıbrıs’a gönderilmediği, bir kısım şirketlere kredi verilmek suretiyle tüketildiği, davacının zarara uğratıldığı, davacı tarafça birleşen dosya davalısı …. Ltd. hakkındaki davadan feragat edildiği gerekçesiyle birleşen dava yönünden ayrıca karar verilmesine yer olmadığına, asıl davanın kabulü ile, 50.000 DM karşılığı Euro’nun 22.12.1999 tarihinden itibaren kamu bankalarının 1 yıllık vadeli döviz mevzuatına uyguladığı en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili ve feri müdahil … vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin ve feri Müdahil … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, … tarafından el konulan … A.Ş.’yi devralan davalı … Bank A.Ş.’nin, bu bankanın borçlarından dolayı aleyhine dava açılmış olması nedeniyle harçtan muaf olduğu da gözetilmeyerek bakiye harcın ve peşin harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle temyiz edenler yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin ve feri müdahil … vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka ve feri müdahil … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin tümüyle hükümden çıkarılmasına, yerine “Asıl dava yönünden, davalı harçtan muaf olduğundan peşin alınan 412,75 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep edildiğinde davacıya iadesine” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “davacı tarafından yapılan 600,82 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ ibaresinin yazılmasına, hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka’ya iadesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.