Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/18463 E. 2015/3217 K. 09.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18463
KARAR NO : 2015/3217
KARAR TARİHİ : 09.03.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/09/2014 tarih ve 2014/62-2014/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin eşinin davalı şirketin nakliye departmanında genel müdür olarak görev yaptığını, davalı şirketin nakit sıkıntısı üzerine, 144.500 TL borç verdiğini, bunun 117.000 TL kısmının davalı şirketçe ödendiğini, bakiye borç 27.500 TL’nin ihtara rağmen ödenmediğini ileri sürerek, anılan miktarın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıdan borç para almadıklarını, aksine şirketten kendilerinin borç para aldığını, banka havalesinin ödeme vasıtası olduğunu, var olan bir borcun ödendiğini gösterdiğini, bu karinenin aksini havaleyi gönderenin ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkete banka havalesi aracılığıyla 148.230,00 TL gönderdiği, davacı ile davalı şirket arasında mal ve hizmet alımına dayalı ticari bir ilişki bulunmadığı, söz konusu ödemelerin tarafların ticari defter ve kayıtlarına girdiği, buna göre davacı tarafından davalı şirkete borç para verildiği, davalının davacıya para borcu bulunduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 27.500,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.408,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.