YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18864
KARAR NO : 2015/3930
KARAR TARİHİ : 20.03.2015

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/09/2014 tarih ve 2014/294-2014/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkilinden para tahsil edildiğini ve geri ödenmediğini, bu nedenle müvekkili tarafından Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın lehlerine sonuçlandığını ileri sürerek, söz konusu mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak, …. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülen alacak davası sonunda verilen kararın kesinleştiği, tenfizi istenilen yabancı mahkeme kararının Türk Kamu düzenine aykırılık oluşturmadığı ve tenfizinde yasal bir engel bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkin olup, tenfiz davalarının eda davası değil tespit davası niteliğinde olması nedeniyle, mahkemece yargılama harcı ile davacı yararına takdir edilen vekalet ücretinin, nispi değil maktu olarak belirlenmesi gereklidir. Bu durum karşısında mahkemece, nispi harç ile davacı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle hükmün, HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın 2. bendinde yer alan tüm ibarelerin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, çıkarılan bu ibareler yerine “ Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 25,20 TL maktu harcın mahsubu ile bakiye 350,35 TL’nin talep halinde davacıya iadesine”

ibarelerinin eklenmesine, yine kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “3.036,32 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “…1.500,00… TL” ibaresinin yazılmasına, kararın bu hali ile düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.