YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18994
KARAR NO : 2015/4156
KARAR TARİHİ : 25.03.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/09/2014 tarih ve 2014/558-2014/241 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Rahime Tezcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline makine kırılması sigorta poliçesiyle sigortalı …. 12/05/2010 tarihinde hasar gördüğünü, sigortalının zararının karşılandığını, hasardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 59.287 TL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kule vinci sigortalıdan kiraladığını, aralarındaki sözleşmede sigorta bedelinden davalının sorumlu olduğunun belirtildiğini, prim bedellerinin sigortalıya ödendiğini, kendilerinin sigorta ettiren sıfatında olduğunu, davacının rücu hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsmaına göre, davacı sigorta şirketinin sigorta sözleşmeasi uyarınca 24.06. 2010 tarihinde hasar bedeli olarak 59.280,00 TL ödediği, bilirkişi raporuna göre hasar bedelinin 51.500,00 TL olduğu, davacı tarafın da kabulünde olduğu üzere 4.300,00 TL vinç hizmet bedelinin de ödendiği ve bu miktarın düşülmesi sonucunda 47.200,00 TL’nin, kiralama sözleşmesinin 7. maddesinde, sigorta prim borcundan davalının sorumlu olacağı ancak herhangi bir hasar durumunda kiraya veren şirketin riziko bedelini tahsil edeceğinin öngörülmesi yine, kira sözleşmesinin 10.maddesi gereğince kiracının vinci sağlam olarak kiraya verene teslim borcu bulunduğu ve davalının gerçekleşen kazada kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 47.200,00 TL’nin 24.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.418,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.