YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19099
KARAR NO : 2015/6193
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/05/2013
NUMARASI : 2010/672-2013/119
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 gün ve 2010/672-2013/119 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/06/2014 gün ve 2014/4202-2014/12373 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, davacı Ş. Ç.’un 1998 yılında davalı bankanın E. Şubesi nezdinde döviz hesabı açtırdığını, 2001 yılında hesapların davacı eşi E. Ç. ile birlikte müşterek hesaplara dönüştürüldüğünü, davacı Şinasi’nin rahatsızlığının artması nedeniyle eşi ile birlikte tedavi olmak amacıyla ABD’ye gittikleri bir dönemde oğulları O. E. Ç.’a 120.000 USD para lazım olması nedeniyle bir talimat yazması ve bu talimat ile O. E. Ç.’ un davalı bankanın E. Ş.’ne gidip, hesapta bu miktar para olmadığını öğrenmesi üzerine, yapılan incelemede hesapta bulunması gereken 300.000 USD civarında bir paranın bulunmadığının belirlendiğini, paranın sahte ve usulsüz talimatlarla sekreter Filiz Denizözer’e ödendiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 96.200 USD’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu işlemlerden davacı tarafın haberdar olup, müvekkili bankanın kusur yada sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozmaya uyularak, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.