YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/19193
KARAR NO : 2015/6346
KARAR TARİHİ : 05.05.2015

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 28/01/2014
NUMARASI : 2012/127-2014/13

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2014 gün ve 2012/127-2014/13 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/09/2014 gün ve 2014/7081-2014/14384 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davacının uç kutusu tasarımı için 2009 00805 sayılı endüstriyel tasarım tesciline sahip olduğunu, davacı tarafından piyasaya sunulan magnum markasını taşıyan uç kutularının 2009 yılından bu yana kullanıldığını, davalıların “s.” markasını taşıyan uç kutusu tasarımlarının müvekkilinin endüstriyel tasarım tescilinden doğan haklarına tecavüz ettiğini, taraflara ait uç kutusu tasarımları bütünsel görünüm ve ayrı ayrı özellikleri itibariyle ayniyete varacak derecede benzer olduğunu ileri sürerek davalıların müvekkilinin tasarım tesciline tecavüzün tespitini, durdurulmasını, önlenmesini, haksız rekabetin durdurulmasını, önlenmesini, tecavüz teşkil eden uç kutularının üretilmesinin, piyasaya sunulmasının, satışının, ihracatının, ithalatının, elde bulundurulmasının, her türlü ticari kullanımının engellenmesi, uç kutularının toplatılmasını, imha edilmesini, uç kutularının üretiminde kullanılan kalıp, makine ve her türlü araç gerece el konulmasını, imhasını, 140.000 TL maddi, 5.000 TL itibar tazminatı ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, ürünlerinin davacı tasarımından farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemişler, birleşen davada davacı şirket davacının asıl davada dayanağı olan tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.
Asıl davada davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.