YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/337
KARAR NO : 2014/3816
KARAR TARİHİ : 28.02.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2013 tarih ve 2012/170 – 2013/145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer’i müdahil … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce … … Şubesi’ne 08/12/1999 tarihinde 6.900-TL mevduatını %84 faizle yatırdığını, yatırılan paranın vadesi gelmeden 22/11/1999 tarihinde … yönetimine … tarafından el konularak, yönetiminin …’ye devredildiğini, bu bankanın daha sonra … ile birleştirildiğini, … ise satılarak … olduğunu, yapılan araştırmada, müvekkilinin bankaya yatırmış olduğu mevduatın, davalı … yönetimi tarafından … de kurulan dava dışı … … … Bank Ltd.adlı paravan banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bankalara olan güvenin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığı, bu şekilde toplanan paranın … yönetimi tarafından grup şirketlere ve hayali şirketlere usulsüz kredi verilmek suretiyle tüketildiğini ileri sürerek, söz konusu miktarın 3095 sayılı Yasanın m.2/son bendi gereğince mevduat alacağına vade sonuna kadar %84 akdi faiz, 12/01/2000 vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Kanunun m.2/son bendi gereğince belirlenen %84 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka ve ihbar olunan … vekili, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı mevduatının banka tarafından vekalet görevi kötüye kullanılarak yok edildiği, … şirketine giden bir paranın bulunmadığı ve sözkonusu mevduatın merkez hesabında toplandığı, hüküm kurmaya elverişli ve yeterli bilirkişi raporu ile bu miktarın 6.668,88 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 6.668,88 TL’nin 08/12/1999 tarihinden yürütülecek değişen oranlarda avans faizi ile davalı …’tan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ile fer’i müdahil … vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ile fer’i müdahil vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden …’nin 22.12.1999 tarihinde …’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise … A….ile devren birleştirildiği, yine … ile … A.Ş (sonraki unvanı …) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından …’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen Fona devredilen …’nin işlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan, yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı banka ve fer’i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkarılarak yerine ”davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 21,15 TL başvurma harcı ve 102,50 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine,” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “1.218,32 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine“ ibaresinin yazılması suretiyle kararın temyiz eden davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, temyiz eden fer’i müdahil … harçdan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.