YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3464
KARAR NO : 2014/7009
KARAR TARİHİ : 10.04.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/10/2011 gün ve 2011/455-2011/466 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/11/2013 gün ve 2012/3269-2013/20400 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait yağ ve yağlı tohumlar satış deposunun davalı tarafından sigortalandığını ve hırsızlık genel şartlarının da teminata dahil edildiğini, 09.07.2007 tarihinde deponun demir kapısındaki asma kilidin kırılarak toplam 11.500 kg zeytinyağının çalındığını, davalı şirkete aynı gün ihbarda bulunulduğu halde 54.000 TL zararın karşılanmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 26.12.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile müddeabihi artırarak 49.825 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, hırsızlık olayının teminat kapsamında olması için poliçede, sigortalı mahalde bekçi ve/veya tüm pencerelerde kapı ve vitrinlerde kepenk ve/veya demir parmaklık bulunması şartının olduğunu, iddia edilen hırsızlık olayının şüpheli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, poliçedeki teminat koşulunun sağlanmadığı gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, bozma ile oluşan usulü kazanılmış hak ve bozmanın kesin ve sınırlı nedenleri nazara alınarak davanın reddine karar dair verilen kararı davacı yetkilisi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14/11/2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.